It’s been a while since there were so many people in this room… […] How long have you been here? […] About almost a year […] Someone placed me here to talk with these two Singha sculptures, but they don’t really say much. I’m not even sure if they can talk {Singha sculptures on the shelf of the exhibition  A room, where they are COEVALs [Precise at a dig site door] by Nawin Nuthong} […] Why don’t you try asking the trees in that one? [Why I’m Not Able To Talk To Magic Tree?], They might know since they have been around longer than us. They are the witness of history. […] I’m afraid they would be mad at us. They were cut down to be made into paper. In fact, we are made from their lives […] It’s even printed on its name that even the writer couldn’t talk to them […] You are an introvert, right? […] How did you know? […] Well your cover doesn’t say anything [Reinvent Dreams: Self Movement and Well-Being]But thanks for striking up a convo with me […] Yes, you were right. I am an introvert, and recently have been a bit depressed. I’ve been having nightmares since covid started […] You could always talk to me […] I dreamt of a land where no one has a mouth, where no one communicated through talking […] That’s understandable. I heard that someone’s tongue just became completely feeble, and couldn’t form any long sentences anymore […] Sorry to interrupt, but do you see something moving over there? […] Oh just a lizard. Careful they might poop at you. There are a couple here. […] What a confusing species […] That’s so scary. I couldn’t see clearly…I’m very short-sighted [MYOPIA’S LOVE LIFE]. Some people saw those kids pooped on DREAM PROPERTY [DREAM PROPERTY] the other day, but our shopkeeper cleaned and wrapped them up with protective paper already […] Why did they become targets? […] I think it’s because they are so big in size, and couldn’t even hold itself upright […] They have been lying like that since their first day […] If we burn… […] Who said that? […] That’s my book’s name [If We Burn, Issue 1: Before]. Are you suggesting we should burn the room to fight the lizards? […] No, not at all! Why should we fight with them? What we should be fighting against is injustice […] What’s the plan? Burning the city up? […] I heard a police car was burned up in a protest recently. […] Burning has become normalized now. Don’t you agree? […] I always think of the parameters of violence.  I still remember how last year people were still debating on whether splashing color on police was ok. Some said that we should sympathize with low-rank officers with low salaries, and splashing color on them forced them to spend money on another expensive uniform […] But this year is different. Both the protesters and the crowd control police became more violent […] I think it all started from the end of last year when the officers started using Jino (a car equipped to shoot high-pressure water) in the crackdown against the pro-democracy protesters for the first time. […] After that incident, we didn’t see burning as something so cruel, compared to what the government had done to the people […] Burning public goods bought by the people’s tax, whether it be the police cars, images, billboards, or splashing colors at the officers, or destroying monuments, to me they are just symbols… one way of sending a message about the injustice to those in power to realize something’s wrong, some things need to change […] Because if we were to really compare, the violence from flawed policies or an intentional policy that benefits corporations to organize and distribute vaccines causing many dying on the streets is actually so much worse. So many times worse than destroying goods that are already public from the start. […] It’s not surprising that this government is then known as a “murderer government” […] But I  heard that a shopkeeper still had to pay the last installment of their income tax […] I feel sad for them. 


ไม่มีคนอยู่ในห้องนี้พร้อมกันเยอะๆ มานานแล้ว…[…] เธออยู่มานานเท่าไหร่เหรอ? […] น่าจะเกือบปีได้ […] มีใครบางคนเอาฉันมาวางไว้ตรงนี้ให้ฉันคุยกับรูปปั้นสิงห์สองตัวนี้ แต่พวกเขาก็ไม่เคยพูดอะไรเลย ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าพูดได้ {รูปปั้นสิงห์บนชั้นวางในนิทรรศการ A room, where they are COEVALs [Precise at a dig site door] โดยนวิน หนูทอง} […] ลองถามต้นไม้ในเล่มนั้นมั้ย [Why I’m Not Able To Talk To Magic Tree?] พวกเขาอาจจะรู้ พวกต้นไม้อยู่มานานกว่าเรา พวกเขาเป็นพยานของประวัติศาสตร์ […] ฉันกลัวพวกเขาจะโกรธเรา พวกเขาถูกโค่นเอามาทำกระดาษ เอาจริงพวกเราก็ทำขึ้นมาจากพวกเขา […] แต่ชื่อมันก็บอกอยู่ว่าคนแต่งยังพูดกับพวกเขาไม่ได้เลย […] เธอเป็นอินโทรเวิร์ทใช่มั้ย? […] รู้ได้ไง […] ก็บนปกไม่เขียนอะไรไว้เลย [Reinvent Dreams: Self Movement and Well-Being] แต่ก็ขอบคุณที่เริ่มคุยกับฉัน […] ใช่ เธอพูดถูก ฉันเป็นอินโทรเวิร์ท แล้วช่วงหลังๆ ก็ซึมเศร้าหน่อยๆ ฉันฝันร้ายมาตั้งแต่โควิดเกิดขึ้น […] ยังไงก็คุยกับฉันได้นะ […] ฉันฝันถึงที่ที่คนไม่มีปาก ที่ที่คนเลิกสื่อสารกันด้วยการพูดไปแล้ว […] ก็เข้าใจได้นะ ฉันได้ยินว่าหลายคนลิ้นเปลี้ยไปเลย พูดอะไรเป็นประโยคยาวๆ ไม่ได้แล้ว […] ขอแทรกนิดนะ เห็นอะไรเคลื่อนไหวตรงนั้นมั้ย? […] จิ้งจกน่ะ ระวังตัวด้วย พวกมันอาจจะอึใส่ ที่นี่มีอยู่หลายตัวเลย […] เป็นสายพันธุ์ที่แสนสับสน […] น่ากลัวจัง ฉันมองไกลๆ ไม่ถนัด สายตาสั้นมาก [MYOPIA’S LOVE LIFE] มีคนเห็นเด็กพวกนั้นอึใส่ DREAM PROPERTY [DREAM PROPERTY] เมื่อวันก่อน แต่คนดูแลหนังสือทำความสะอาด แล้วก็ห่อกระดาษป้องกันตัวให้เรียบร้อยแล้ว […] ทำไมเขาตกเป็นเป้าล่ะ? […] ฉันว่าเขาตัวใหญ่เกิน วางตั้งขึ้นมาสู้ไม่ได้เลย […] นอนมาอย่างนั้นตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาแล้ว […] If we burn… […] ใครพูดน่ะ? […] ชื่อหนังสือเราเอง [If We Burn, Issue 1: Before] […] เธอเสนอให้เผาห้องสู้กับจิ้งจกเหรอ? […] เปล่านะ ทำไมเราต้องสู้กับจิ้งจก เราต้องสู้กับความอยุติธรรม […] แผนคืออะไร? เผาบ้านเผาเมืองเหรอ? […] ฉันได้ข่าวว่ามีรถตำรวจถูกเผาในม็อบเมื่อไม่นานมานี้ […] การเผาการกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว เธอเห็นด้วยมั้ย […] เราคิดถึงขอบเขตความรุนแรงมาโดยตลอด ปีที่แล้วเราจำได้ว่าคนยังเถียงกันอยู่เลยว่าสาดสีใส่ตำรวจเป็นเรื่องที่ควรทำมั้ย เขาพูดกันว่าเราควรเห็นใจตำรวจชั้นผู้น้อยเงินเดือนต่ำ การสาดสีแบบนั้นทำให้พวกเขาต้องไปซื้อชุดยูนิฟอร์มใหม่ ซึ่งมันราคาแพง […] ปีนี้มันต่างออกไป ผู้ชุมนุมและเจ้าหน้าที่ควบคุมฝูงชนยกระดับความรุนแรงทั้งคู่ […] เราคิดว่ามันเริ่มต้นมาตั้งแต่ปลายปีที่แล้วที่เจ้าหน้าที่ใช้รถจีโน่ (รถฉีดน้ำแรงดันสูง) ในการสลายกลุ่มผู้ชุมนุมต่อต้านรับบาลเป็นครั้งแรก […] หลังจากเหตุการณ์นั้น เรามองว่าการเผาไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายอีกต่อไป มันเทียบไม่ได้กับที่รัฐบาลทำกับประชาชน […] การเผาสิ่งของสาธารณะที่จ่ายโดยภาษีประชาชน ไม่ว่าจะเป็นรถตำรวจ ภาพ บิลบอร์ด จะสาดสีใส่ตำรวจ หรือทำลายรูปปั้น สำหรับเราเป็นสัญลักษณ์ เป็นวิธีการนึงที่จะส่งข้อความเกี่ยวกับความไม่เป็นธรรมให้ผู้มีอำนาจได้เห็นว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง และมีบางสิ่งที่ต้องเปลี่ยนแปลง […] เพราะถ้าวัดกันจริงๆ แล้ว ความรุนแรงจากนโยบายที่ผิดพลาด หรือจงใจเอื้อนายทุนในการจัดหาและกระจายวัคซีน ที่เป็นสาเหตุให้คนนอนตายกันเกลื่อนถนน มันเป็นการกระทำที่เลวร้ายยิ่งกว่าการเผาทำลายข้าวของที่เป็นของสาธารณะอยู่แล้วไม่รู้กี่เท่า […] ไม่แปลกใจที่รัฐบาลชุดนี้ได้ฉายารัฐบาลฆาตกร […] แต่ก็ยังได้ยินว่าผู้ดูแลร้านคนนึงก็ยังต้องผ่อนจ่ายภาษีเงินได้งวดสุดท้ายอยู่ […] เศร้าแทนเลย